خير باشد « 1 » . در تبهاى « 2 » حاده « 3 » ، عرق سرد « 4 » بد باشد . چشم در گو افتادن « 5 » و پوست پيشانى « 6 » كشيده شدن و رنگ روى زرد يا سياه شدن « 7 » ، نشان بد باشد . خناق « 8 » در تب گرم « 9 » علامت بد باشد « 10 » . دم زدن پياپى نشان حرارت به افراط باشد . خشكى دهان و كمى « 11 » آب « 12 » دهان « 13 » بد باشد . هرگاه كه زبان درشت گردد پس خشك شود « 14 » ، خاصه « 15 » در تبهاى حاده « 16 » نشان هلاك باشد . گشاده ماندن « 17 » دهان اندر « 18 » بيماريهاى حاده « 19 » نشان سقوط قوت « 20 » باشد . گند « 21 » دهان در تبهاى حاده « 22 » نشان عفونت اخلاط باشد . دم زدن سرد نشان باطل شدن حرارت غريزى باشد « 23 » . هرگاه كه در آخر بيماريهاى حاده « 24 » دم زدن ضعيف و متواتر گردد و گاه‌گاه نفس « 25 » بزرگ « 26 » برآيد ، نشان هلاك باشد . خواب روز و بيدارى شب ، نشان بد باشد . بىخوابى شب و روز ، علامت « 27 » خشكى « 28 » دماغ باشد . بسيارى خواب با ضعف نبض نشان ضعف دماغ باشد « 29 » . درد گوش در « 30 » امراض حاده « 31 » قاتل باشد . بر هم سودن دندانها « 32 » بر سان كسى كه چيزى خورد ، نشان بد باشد « 33 » . لزوجت بر دندانها نشستن در تب حاده « 34 » نشان فرط حرارت باشد . احتلام در « 35 » اول بيمارى علامت « 36 » درازى بيمارى باشد و در آخر نافع باشد . سرد

--> ( 1 ) . م : + و . ( 2 ) . ل : بيمارى . ( 3 ) . م : گرم . ( 4 ) . م : + نشان . ( 5 ) . م : + و رنگ روى زرد يا سياه شدن . ( 6 ) . س : + ور . ( 7 ) . م : - و رنگ . . . شدن . ( 8 ) . س و م : حناق ؛ خناق : خفگى و تنگى نفس ؛ اما حناق به كسر اول و تخفيف ثانى به معنى غضب است . ( 9 ) . م : حاره . ( 10 ) . ل : - خناق . . . باشد . ( 11 ) . م : كم . ( 12 ) . م : آبى . ( 13 ) . م : + علامت . ( 14 ) . ل : گردد . ( 15 ) . س : - خاصه . ( 16 ) . م : حاره . ( 17 ) . م : شدن . ( 18 ) . م : در . ( 19 ) . م : حاره . ( 20 ) . م : - قوت . ( 21 ) . س : گنديدن . ( 22 ) . م : حاره . ( 23 ) . ل : را . ( 24 ) . م : حاره . ( 25 ) . س : نفسى . ( 26 ) . ل : + بزرگ . ( 27 ) . م : نشان . ( 28 ) . م : خشك شدن . ( 29 ) . ل : - بسيارى . . . باشد . ( 30 ) . م : اندر . ( 31 ) . م : حاره نشان . ( 32 ) . م : دستها . ( 33 ) . ل : بود . ( 34 ) . م : حاره . ( 35 ) . م : اندر . ( 36 ) . م : نشان .